No. : 435/ 2007

Date: 5 January 2007

The Problem of Southern Azerbaijan

 

The Office of High Commissioner for Human Rights, Geneva

                Please circulate this letter to the Working Group on Arbitrary Detention (also for Fair Trials), this is also relevant to:

·    Special Rapporteur on the independence of judges and lawyers

·    Special Rapporteur on contemporary forms of racism, racial discrimination, xenophobia and related intolerance

·   The Independent Expert on Minority Issues

CC      Mrs. Harrison, Amnesty International, London

 

Mr. Abbas Leysanli

 

Prisoner of conscience

Dear sir/madam,

Re     BULLETIN 2 ON MR. ABBAS LEYSANLI 

We wish to draw your kind attention to two letters written from prison by Mr. Abbas Leysanli, a prominent leader of the nation of Southern Azerbaijan. Pursuant to our Bulletin 1, these letters are express and direct confirmations that he has resorted to hunger strike, as his last resort towards securing his human rights. We do not need to remind anyone that the body of human rights are vulnerable if an international solidarity goes to a low gear in safeguarding human right defenders and as long as human right perpetrators such as Iranian racists can victimise human right defenders such as Mr. Leysanli. But we need to remind international human rights defenders that the time is tight and an international campaign needs to be mobilised rapidly and we need your action for an effective campaign now.

You will see from the letters (though translated in rush) that Mr. Leysanli is a man of vision, articulate and highly observant. His agile mind has mapped out valuable details for our perusal on the working of the mindset of the Iranian racists and undoubtedly these will be invaluable documents for future historians. Without intending to assimilate the vast information content of the letters, we highlight only few points:

  • Invaluable details on the collusion among the various Iranian authorities
  • More details on the crackdown of the May 2006 Mass Protests by self-alienated local agents and the composition of the crackdown forces deployed by Iranian authorities
  • A conformation that the Southern Azerbaijani national movement is not a freak event but a consolidated and well matured non-ideological social force composed of well-integrated activists enjoying mass supports willing and eager to take part in mass protests

As the letters by Mr. Leysanli have been translated hastily to capture the opportunity before of the weekend, we may have to refine and resend it later. We are counting on an international campaign for human rights of Mr. Leysanli and trust that you will use your mandates to intervene. Thank you in advance for your care.

Yours faithfully,

Boyuk Resuloglu

For and on behalf of

The Committee for the Defence of the Rights of World Azerbaijanis

 

Table 1.1         The English Translation of the Letter by Mr. Abbas Leysanli to the Prosecutor

See also Translator’s Note following the translated text

Open Letter from Abbas Leysanli to the Public Prosecutor of the Province of Erdebil

Sender:                             Abbas Lisani, son of Esed

Accusation and Charge:   Aiding subversion

The Jail Term:                  30 months of imprisonment; and to be exiled for three years and fined –

Date starting the jail term:        5 June 2006

Code:                               -

Wing:                               7

Subject:                   Protest to injustice and declaration of hunger strike

To:                                   The Public Prosecutor of the Province

Dear sir,

It is said that Alexander the Great used his genius and conquered vast territories of the east. It was not before long until he came to realize hard facts that dwarfed the difficulties during his conquests. This was the problem of administering these vast territories. Inevitably he referred to his wise teacher for a solution, reflecting on the diversity of the nations within his domain of power but scarcity of his manpower for their administration. His teacher’s solution was to deploy subservient persons from each of the nations within his domain of power who would be prepared to turn against his own people for the sake of power and wealth, where they would serve even better than the conquerors.

After the epic May 2006 Mass Protests, some of the Farsi-speaking authorities deployed in the region were removed by the central authority as a deceptive tactic and to diffuse the escalating protests of the oppressed nation of (Southern) Azerbaijan and replaced them with so called self-alienated local agents to rule the nation of (Southern) Azerbaijan; his Excellency the Prosecutor is one such example (see Translator’s Note 2 for explaining the addition of the word Southern). However, this is not a surprise, as it is usual for colonials power to rule using local agents through the example set by the Alexander the Great and therefore (Southern) Azerbaijan can hardly be an exception.

But the reasons for this preamble: When I became aware that the prison authorities disowned their responsibility and required a written order from the Prosecutor as the condition for my legitimate right to a furlough, then in a curious way I said well done to this system of (Iranian) justice where its greatest achievement is the crackdown of decent voices of dissidents. This is a system that allows the one who sanctioned the crackdown of the nation of (Southern) Azerbaijan by a decree at the end of May 2006 and the system that facilitated the detention of more than 3,000 sons and daughters of the region of Savalan (see Translator’s Note 3 for explaining Savalan) who were protesting rightfully for safeguarding our national integrity but were victimized by brute forces of the Ministry of Intelligence and security agents; basically harbouring them with a free hand to do whatever they wished against innocent (Southern) Azerbaijanis.

What is the system in which both the plaintiff and the interrogator are same?  It is the system, in which the authority for arbitrary acts is entrusted in the hands of security agents and the victims have no choice but to be engaged in creating epical history to express their existence. It is a system, in which these local agents full of grudges have the opportunity to have a go at the honourable sons and daughters of this land of Savalan in the service of their Persian racist masters expressing their preparedness to carry out the dirty business of their masters. It is now the reality that, the satanic Persian chauvinism has put in place such a dangerous system that, there is no more need for a direct intervention. The evidence for this is clear, as you and the people like you are the instruments of suppression of this oppressed nation and of yourselves. This is a nation that demands nothing more than own national and human rights. This is a nation that gets poorer by day due to the ongoing discriminatory economical policies.

Dear Mr. Prosecutor, can you not see the reasons for the daily increasing of social ailments in (Southern) Azerbaijan? Do you not know the reasons for the social disintegration giving rise to filling the prisons? I think you know well. Perhaps you have distanced yourself so far away from the mass and your own innocent nation to the extent that you see them worthy of your treatments. You were the impertinent one who called the residents of the disaffected districts of the city to be “uncultured” and referred to the mass protests in May 2006 as trivial. You spelt out these very words in our first encounter. I see it necessary to capture the key words in my response then in this Open Letter. What happened to your deceptive and populist propagandas (keywords):

  • “the government of the barefooted people – the government of Mostaze’fan (Translator’s Note: 4 to explain the word)
  • I would not exchange a hair of a mountain dweller to the whole world of a palace dweller; and …”

What happened to those revolutionary and Islamic undertakings and rhetoric!

Dear Mr. Public Prosecutor, the Prophet of Islam kissed the toil-hardened hands of a labourer but not of green faces of hypocrites. Have you forgotten the witty anecdotes of the first Imam, Ali (may peace be upon him) who argued that “I did not see anyone with accumulated wealth unless at the expense of poor fellows.” Now what happened that the defenders of human rights are spited by your Islamic system (see Translator’s Note: 5)? Is it not that the substance of your system is in conflict with the rights of the nation of (Southern) Azerbaijan? The very minimum is that your encounter with (Southern) Azerbaijanis demanding our rights is based on animosity.

Dear Mr. Prosecutor, let me remind you the express question during our day of interview. Addressing me, you asked: “Do you in any way accept the order of the Islamic Republic” I will repeat my answer then: “I do not accept, not only Islam but any order of governance that is devoid of justice. I hold that life is based on justice. The philosophical premises of all religions are founded on justice. Religion is not the end but a mean and not a mean towards exploitation, enslavement of fellow human beings or infringements onto their rights. Instead, religion is a mean for human beings to attain perpetual happiness. Do you know at all that how deep a blow has been delivered against the very foundation of the Mohammedan religion by your Islamist cult? The case for illustration is the relentless attack of materialism using all sorts of propaganda channels but failed to undermine the whole range of faiths selected by masses. But then, should you wish to undo your glasses, you shall see that the majority of the youth of this nation are not only turning away from religion but are waging animosity against it. This is a present to this nation by world religious authorities deploying religion as an instrument. This has undermined in various ways their religious and national identity.

Dear Mr. Prosecutor, in summary, the prison authority has acknowledged me that my furlough is in your hands. But you have not cut short of any violation of my and my family’s legal and human rights. It was you who sanctioned severe and harsh undue punishments against me and promoted them against me in the trial courts. Again you never hesitated to deliver blows against me. In the last undue penalty against me, you expressly ordered the Appeal Court to mount their punitive determination by regarding their initial determination as inadequate. As a result, you have added illegally an additional provision of three years of exile to banish me in the Tabas deserts. It is interesting that this verdict was carried out in an illegal manner as I was arrested first and without the acknowledgement or indictment of the verdict. This was indicative of your excessive fear and you were observing the operations from the other side of the street. I should explain two cases (i) ambushing me during the arrest and (ii) deporting me into the deserts, both of which have reasons.

Case 1:   In my appeal to the initial sentence by the court, I entered a passage into my bill of defence that if Persian fascism carries on with the oppressive behaviour with the nation of Azerbaijan, they shall be re-dispatched back to the deserts, their fatherland. In have record a fact of history in that bill of defence that even if lose my life physically in Tabas, my prediction shall prevail, after all Persian chauvinism has lost logic, even though all fascistic movements are devoid of logic.

Case 2:   I have also stated in my bill of appeal defence that despite the nature of your kangaroo courts through close sessions, I can call the participants of the May 2006 Mass Protests to bear a witness on my behalf should I deem it necessary. You should have known that “Lisani” would not allow himself to trouble the honourable population of the Savalan only to his own end. This was nothing more than a political bluff as I wanted to gauge the depth of your fear from the nation of (Southern) Azerbaijan but then you really gave away so easily. Since the display of the democratic power during the May 2006 Mass Protests, the nation of (Southern) Azerbaijan shock shelled the racist Persian body all together. Now the sons and daughters of this nation is armed consciousness and it will not be long before they release the last bullet to the flimsy body of racist Persians. There is still opportunity to the governing forces to take a 180 degree u-turn and denounce Persian racism. After all the nation of Azerbaijan has proved its honourable track record to conquer any impregnable castle.

Dear Mr. Prosecutor, at this minute, my legal entitlements, including my furlough, are entrusted to your authority, with a track record on flexing powerful muscles of Persian chauvinism to crack down the sons and daughters of Savalan during the May 2006 protests. Your victims were simply innocent civic protesters against the abuse of the national integrity of the honourable nation of Azerbaijani Turks waged by the official daily newspaper, Iran.

It is clear that you think that you have extinguished the voice of the May 2006 Mass Protests. However, you are ignorant of the fact that the national movement of (Southern) Azerbaijan surpassed its predetermined aims for that episode. This apparent silence has nothing to do with your power to crackdown but it is merely a tactical measure.

Dear Mr. Prosecutor, how could I expect you of anything, after all you confessed in our earlier exchanges stating on your own behalf that “we are nothing but just carry out the orders received from the centre.” On this premise, how could I expect you to decide independently and without a bias regarding my entitlement to furlough. I should mention that neither the acknowledgements of the prison authority nor following orders of your superiors in the Ministry of Justice are sufficient to absolve you in the presence of God and the nation of Azerbaijan.

Finally, let me purify you. God willing and with the support of the honourable nation of Azerbaijan, should I remain enchained for the rest of life in your dungeons, I will not beg for demand the rights of my nation, which I am an individual of it. I shall wage my relentless struggle to secure my rights. So, inspired of the honour and pride of my nation, I declare that if my furlough is not facilitated within three days of issuing this letter, I shall resort to an indefinite hunger strike. Should I find it necessary, I shall transform it into a dry hunger strike and prolong it until death. Now I have no fear to leave the world scene into the grip of power thirty leaders, since I am not worried about the future of the nation of Azerbaijani Turks. This is because a nation who has attained self-consciousness will remain alive and inquisitive.

(the following is in Azerbaijani Turkic) My last word is to self alienated local agents:

My identity for a “horse,” you may shout in this day and time;

My religion for any offer, you shall shout tomorrow or in time.

Erdebil Prison, Abbas Lisani

 

Translator’s Notes

Translator’s Note 1: Mr. Leysanli normally signs his name as Leysanli but as this letter is an official one, so he has used the Lisani in this letter.

Translator’s Note 2: The qualifier Southern is added to most of the entries with the word Azerbaijan to prevent the incrimination of the Republic of Azerbaijan with the ills of the Iranian racists spearheading their racist in Southern Azerbaijan.

Translator’s Note 3: Savalan is the name of the highest peak in Azerbaijan (4860m above the mean sea level and Erdebil, the home twon of Mr. Leysanli is located within this region of Southern Azerbaijan. As nothing of Azerbaijani origin is safe, Iranians have also changed this name to Sebelan or Sabalan!

Translator’s Note 4: Mostaze’fan is a word brought to prominence by the Islamic Republic of Iran and is analogous to proletariat as in the parlance of Marxists.

Translator’s Note 5: In all honesty, the expression of “the defenders of human rights” is not in the text but Mr. Leysanli’s expression of “truth-tellers and the oppressed one” is meant for a religious audience of the authority who evidently do not a clue on human rights declaration. As the translator’s audience is human rights defenders, the translation will certainly have Mr. Leysanli’s consent.

Translator’s Note 6: The translation of the poem by Mr. Leysanli was found to be equivalent to the Shakespearian expression of “my kingdom for a horse” although his wording do not resemble this Shakespearian phrase.

 

Table 1.2        The Source Document: The Letter by Mr. Abbas Leysanli to the Prosecutor

نامه سر گشاده عباس لیسانی به دادستان کل استان اردبیل

فرستنده : عباس لیسانی                    جرم و اتهام : معاونت در اخلال         تاریخ آخرین مرخصی :-          نام پدر : اسد                   مدت محکومیت : 30 ماه زندان – 3 سال تبعید        میزان جریمه:

تاریخ ورود به زندان : 15/3/85          مدت حبس : 6 ماه                            کد نامه :

موضوع : اعتراض به بی عدالتی و اعلام اعتصاب غذا                                  بند : 7

گیرنده : دادستان کل استان

سلام علیکم

گویند زمانی که اسکندر مقدونی با نبوغ سرشار خود قسمت وسیعی از سرزمینهای شرق را تصرف نمود . طولی نکشید خود را در مقابل واقعیتی تلخ که سخت ترین مشکل دوران فتوحات او بشمار می رفت, یافت و ناچار روی به دانای پیر عصر خود آورد و چاره ی کار جست. اسکندر مشکل خود را با استاداش چنین طرح نمود : سرزمینهای زیادی را به تصرف در آورده ام , که ملل گوناگونی در آنها زندگی می کنند اما نیروی کافی برای حفظ و اداره ی آن ممالک در میان لشگریان خود ندارم. استاد گفت : " مطمئنا" در میان هر ملتی یافت می شود اشخاصی که به خاطر قدرت و ثروت و مکنت, پشت به ملت و سرزمین خود نمایند, آنان را بیاب و بر سر ملتهای خودشان بگمار, که بهتر از تو و لشگریانت مردم خویش را مهار خواهند کرد ."

بعد از حماسه ی نیمه اول خرداد هشتاد و پنج برخی از مسئولین فارس زبان منطقه به صورت تاکتیکی و با هدف عوام فریبی و فرو نشاندن خشم ملت مظلوم آذربایجان توسط حکومت مرکزی فرا خوانده شدند و بجای آنان به اصطلاح خودی ها !!! را بر سر ملت آذربایجان گماردند که مقام دادستانی اردبیل نیز از آن جمله می باشد. البته این جای هیچگونه تعجبی ندارد, زیرا در طول تاریخ هر استعمارگری, ملل تحت استعمار خود را با روش اسکندری فوق الاشاره اداره نموده است و آذربایجان نیز نمی توانست از این قائده مستثنی باشد .

 اما علل مقدمه چینی.هنگامی که با خبر شدم مسئولین زندان اردبیل در مورد مرخصی اینجانب از خود سلب مسئولیت نموده و دستور کتبی دادستانی را شرط قرار داده اند , در دل به چنین سیستم قضائی که بزرگترین هنرش سرکوب نمودن هر صدای مخالف و بحق میباشد,  احسنت گفتم؟! سیستمی که اجازه میدهد آنکه دستور سرکوب ملت آذربایجان در نیمه اول خرداد را صادر نمود و آنکه بیش از سه هزار نفر از فرزندان ساوالان را که در ان اعتراض بحق بازداشت شده بودند را به دست جلادان و شکنجه گران اداره اطلاعات و اطلاعات نیروی انتظامی سپرد تا هرچه می خواهند بر سر غیور مردان حق طلب آذربایجان بیاورند .

 او که هم شاکی است هم باز جو ؟!, او بود که مجوز فله ای در اختیار سرخوردگان و مغلوبین(نیروهای امنیتی) آن حماسه می گذاشت تا جبران مافات کرد, و هرچه عقده دارند در راستای خوش خدمتی به نژاد پرستان فارس بر سر فرزندان ساوالان سرفراز بریزند و یک بار دیگر این پیام را به نژاد پرستان فارس برسانند که " نگران نباشید اگر شما کلاه بخواهید ما سر خواهیم آورد". آری سیاست شیطانی شونیزم فارس چنان سیستم خطرناک و شومی را جا انداخته است که دیگر نیازی به حضور مستقیم خود نمی بیند زیرا شما و امثال شماها مجریان پروسه و پروژه استحاله و سرکوب ملت ستم دیده ی خود هستید. ملتی که جز حقوق انسانی و ملی خود بیش نمی خواهد, ملتی که در نتیجه ی تبعیض اقتصادی هر روز فقیر و فقیرتر می شو .

آقای دادستان آیا علل روز افزون شدن مفاسد اجتماعی در آذربایجان را نمی دانید ؟ آیا علل انواع بزه های اجتماعی که روز به روز باعث پرشدن زندانها می شود را نمی دانید ؟ چرا خوب می دانید, اما دیگر چنان فاصله ای از توده مردم و ملت مظلوم خود گرفته اید که آنان را لایق آنچه هستند می دانید . شما بودید که محله های فقیرنشین اطراف شهر را بی فرهنگ خواندید و حضور گسترده ی آنان در قیام 6 خرداد اردبیل را بی ارزش . شما این سخنان را در اولین مباحثه مان بر زبان آوردید, که لازم می دانم نکاتی را در این نامه ی سر گشاده یاد آوری کنم , جواب من به شما این بود : چه شد پس ان شعارهای فریبنده و پوپولیستی : "حکومت پا برهنگان – حکومت مستضعفان – یک موی کوخ نشینان را به دنیای کاخ نشینانعوض نمی کنم و..."چه شد آن تعهدات انقلابی و اسلامی ؟! آقای دادستان پیامبر اسلام دست پینه بسته را بوسید, نه پیشانی کبود از ریا را, آیا فراموش کرده اید آن سخن گوهر بار امام علی (ع) را که فرموده است :" پروتی انباشته ندیدم مگر اینکه در کنار ان حق مظلومی ضایع شده باشد ". حال چه شد که حق گویان و مظلومان , مغضوب نظام اسلامی شماست, چه شده است که امروز سخن گفتن از حقوق ملت آذربایجان تبلیغ علیه نظام محسوب می شود ؟! آیا ماهیت نظام مغایر با حقوق ملت آذربایجان است؟! حداقل مواجهه ی خسمانه با حق طلبان آذربایجان, نمایانگر آن است . آقای دادستان یاد آوری می کنم آن سوال صریح شما را در روز مباحثه مان, که خطاب به اینجانب گفتید :" آیا شما اصلا" نظام جمهوری اسلامی را قبول دارید ؟", جواب خودم در آن روز را باز تکرار می کنم : نه تنها جمهوری اسلامی بلکه خود اسلام نیز اگر فاقد عدالت باشد قبول ندارم, زیرا مبنای خلقت عدالت است, فلسفه ی وجودی تمامی ادیان الهی تحقق عدالت است . دین هدف نیست ایزار است, اما نه برای استثمار و اسارت و نقض حقوق انسانها , بلکه وسیله است برای رسیدن بشر به سعادت ابدی . آیا هیچ می دانید؟ اسلام قشری شما که ابزار حکومت کرده اید چه ضربات جبران ناپذیری به دین محمد (ص) وارد آورد؟ تنها به یک مورد اشاره می کنم : هفتاد سال با انواع و اقسام ابزارهای تبلیغی, مکتبهای ماتریالیستی نتوانست کوچکترین خللی در باورهای توده ی مردم ایجاد نماید . اما اگر عینک خوش بینی را از چشمان خود بردارید, خواهید دید که اکثر جوانان این ملت نه تنها دین گریز بلکه دین ستیز نیز شده اند . و این یکی از دست آوردهائی است که دنیامداران دین ابزار برای این ملت به ارمغان آورده اند . با این حساب هم هویت ملی هم هویت دینی شان در خطر است, هر کدام به نحوی.

آقای دادستان خلاصه کلام اینکه مسئولین زندان در مورد مرخصی اینجانب از شما استعلام کرده اند, شما که از هیچ تلاشی برای نقض حقوق قضائی و انسانی من و خانواده ام فرو گزار نبودید. هم شما بودید که کیفر خواستهای شدید و بلند بالائی را بر علیه من تنظیم و به دادگاهها ارائه کردید و باز از هیچ ضربه ای فرو گذار نبودید در آخرین کیفر خواست شما به صراحت از دادگاه تجدید نظر خواسته اید تا مجازتهای قانونی را کافی ندانسته و بصورت کاملا" غیر قانونی مجازات 3 سال تبعید به کویر طبس را بر علیه من تدارک ببینند و جالبتر آنکه اجرای آن حکم نیز از فرط وحشت بصورت غیر قانونی و قبل از ابلاغ به خودم با بازداشتی آن چنانی, که خود نیز از آن سوی خیابان ناظر بودید, انجام شد؟! لازم به توضیح است این دو مورد, تبعید به کویر و بازداشت غافل گیرانه ی من, هر دو عللی داشت.

مورد اول :در اعتراض به حکم دادگاه بدوی آخرین پرونده ام, در قسمتی از لایحه نوشته بودم اگر فاشیزم فارس رفتار ظالمانه با ملت آذربایجان را ادامه دهد با قدرت ملت آذربایجان به کویر , همان سرزمین پدریشان باز گردانده خواهند شد . در آن مطلب یک حقیقت و جبر تاریخی را یاد آوری کرده ام که حتی با وجود مرگ فیزیکی من در طبس آن اتفاق خواهد افتاد زیرا شوونیزم فارس منطق از کف داده است. هر چند هر حرکت فاشیستی خالی از منطق است .


مورد دوم : در متن آن لایحه آورده بودم
, اگر مرا در دادگاههای در بسته و فرمایشی محکوم نمایید مردم حاضر در قیام 6 خرداد را اگر لازم بدانم برای شهادت و حمایت فرا خواهم خواند . باید می دانستید که " لیسانی" چنین اجازه ای به خود نمی دهد تا مردم شریف و قدردان ساوالان را به خاطر خودش به زحمت اندازد و این بلوف سیاسی بیش نبود تا عمق وحشت شما را از ملت آذربایجان بسنجم و چه زود جا زدید. ملت آذربایجان نه هر روز خدا بلکه بعد از آن نمایش قدرت در نیمه اول خرداد که لرزه بر اندام نژاد پرستان فارس انداخت. به همت فرزندان بیدار خود آن شور عظیم را مسلح به شعور و خود را آماده زدن تیر خلاص بر پیکر نحیف نژاد پرستی فارس می نماید . حال بر نظام حاکم است که با چرخشی 180 درجه ای حساب خود را از فاشیزم و نژادپرستی فارس جدا نماید زیرا ملت آذربایجان در طول تاریخ پر افتخار خود ثابت نموده است هر قله ای را که اراده کند فتح خواهد نمود.


آقای دادستان
, اینک حقوق قانونی من در زندان از جمله مرخصیم در اختیار شماست, شما که بازوی پرتوان شوونیزم فارس در سرکوب قیام 6 خرداد فرزندان ساوالان بودید, آنان که تنها گناهشان اعتراض مدنی به اهانت بی شرمانه ی تریبون رسمی و دولتی (روزنامه ایران) بر ملت شرافتمند تورک بود.

آری شما به خیالتان آن صدا را خاموش کردید غافل از اینکه حرکت ملی آذربایجان در نیمه ی اول خرداد به بیش از اهداف تعیین شده اش در آن مقطع زمانی دست یافت, که این به ظاهر خاموشی نه از قدرت سرکوب شوونیزم بلکه از مصالح و تاکتیک های حرکت ملی سرچشمه می گیرد.آقای دادستان چگونه می توان انتظار داشت شما که در ان مباحثه اعتراف نمودید" ما هیچ کاره ایم و از مرکز دستور می گیریم". بتوانید مستقلانه, حتی اگر غرضی هم در کار نباشد در مورد مرخصی من تصمیم بگیرید. لازم به ذکر است نه استعلام مسئولین زندان از شما و نه کسب تکلیف شما از رئیس قوه قضائیه, هیچکدام توجیه کننده ی کارگزاری شما بر ظلم در پیشگاه خداوند و ملت آذرباجان نخواهد بود.

در خاتمه می خواهم آب پاکی را به دستتان بریزم. به امید خداوند و با پشتیبانی ملت بزرگ آذربایجان اگر تا پایان عمر در اسارت شما باشم برای گرفتن حقوق ملتم که خود نیز جزی از آن هستم, خواهش نخواهم کرد و با مبارزه ای بی امان برای ستاندن هر حقی اقدام خواهم نمود. پس با سربلندی و غرور نشات گرفته از بزرگی ملتم اعلام میدارم اگر تا بعد از گذشت 3 روز از ابلاغ این نامه, با مرخصی اینجانب موافقت نشود دست به اعتصاب غذای نامحدود خواهم زد و اگرلازم بدانم آن را به اعتصاب خشک تبدیل خواهم نمود و تا خود مرگ پیش خواهم رفت و دنیا را به  دنیامداران و قدرت طلبان خواهم سپرد و هیچ نگرانی از آینده ملت تورک آذربایجان نخواهم داشت زیرا ملتی که به بیداری ملی و بلوغ سیاسی رسیده باشد زنده و پویا خواهد بود.

سون سوزوم کوکوموزو کسمکده اولان بالتالارین ساپینا :

بو چاغدا کیملیگین بیر اوجوز بهایه ساتان               اینان صاباح بیر آغیر گونده سسلر آی دین آلان

                                                                          

                                                                                       اردبیل زندانی – عباس لیسانی   

 

Table 2.1The English Translation of the Open Letter from Abbas Leysanli to the Council Classifying Prisoners of Erdebil

Open Letter from Abbas Leysanli to the Council Classifying Prisoners of Erdebil

Sender:                              Abbas Lisani, son of Esed

Accusation and Charge:    Aiding subversion

The Jail Term:                    30 months of imprisonment; and to be exiled for three years and fined –

Date starting the jail term: 5 June 2006

The Period in Prison:         6 months

No of day in furlough:      none

Code:                                 -

Wing:                                 7

Subject:                    Protest to injustice and declaration of hunger strike

To:                                     The Council for Classifying Prisoners of Erdebil

Dear sir,

Re       Prison Classification Committee

As you are aware, I wrote an Open Letter to the Public Prosecutor of Erdebil Court of Justice, in which I highlighted many important matters and now there is an opportunity to openly discuss certain issues with you, the Council for Classifying Prisoners of Erdebil.

Many years ago a peaceful national and humanitarian movement took place in Azerbaijan in which the participants – in a civilized manner – were demanding their national rights. Those movements were progressing in a gentle but continuous way. Although, in the beginning the totalitarian and racist enemies of the people were not taking the movements seriously. However, all that changed after the historic and unique uprising, which took place in 25 towns and cities of the nation of (Southern) Azerbaijani Turks. This was in the form of protests that befitted the offenders (i.e. the daily newspaper, Iran and their alibis) and shook the foundation of Persian chauvinism and their aids. It was not before long that the nation of (Southern) Azerbaijanis was subjected to waves of crackdowns through inhumane approaches using self-alienated local agents aided with none native suppressive forces. This technique was rather easy and cheap for our enemies but thoroughly painful for the nation of (Southern) Azerbaijan. However, there are other groups who used unwittingly as the instrument of suppression by our enemies and are obstructing the realization of the rights of their own nations.

Here I am addressing you, the members of the Council for Classifying Prisoners of Erdebil. The position entrusted to you happens to be at the frontline of confronting the sons and daughters of (Southern) Azerbaijan. Care and attentions is necessary not to exacerbate this crisis to avoid any inadvertent confrontations with your own nation. Nonetheless, I am aware that some of you and other personnel of the prison regard it as your religious duty to confront with the national movement of (Southern) Azerbaijan and spare nothing to please Persian racist masters by way of cracking down the son and daughters of your own nation. Let it be known that the national movement of (Southern) Azerbaijan is not the rebellious act of a small group and therefore it cannot be imported ideas from foreign lands for securing the ideological interests of peculiar instigators. Our enemies claim such fictions as our nation is instigated by intriguing foreigners. The national movement of (Southern) Azerbaijan is the torrent of a nation that has been tormented for years and now feels the knife on the bone. Therefore the dynamism and the prime engine of this movement is the experience of oppression, cultural and economical discrimination and this movement shall persist until the causes are uprooted. After all, the history is the witness that until the final victory, the movement only gets stronger even if lives are lost or activists are enchained. The national movement of (Southern) Azerbaijan is a clear and a current example. The victory of the nation of Azerbaijan over Persian chauvinism is a certainty. This is the determinism as associated with history stemming from two facts: (i) God is with the oppressed and truth prevails in the long-run; (ii) impregnable will of the nation of Azerbaijan has been mobilised towards the right to self-determination. This is nation with a long and successful track record on beating the oppression and another instance of this is eminent.

Now the sons and daughters of Azerbaijanis inside the system have the opportunity not to turn into the instruments of suppression of Persian chauvinists, else they will be seen as the betrayers of their own nation and will be burdened with shame. We do not expect them to resign their posts, given the ongoing paralysed economical conditions of (Southern) Azerbaijan and join the already long dole queues. At least you can refuse to be instruments of ill-treatments and torture against human beings, as inflicted by the brute forces of the Ministry of Intelligence against Azerbaijanis during the May 2006 mass Protests.

Dear members of the Council for Classifying Prisoners of Erdebil, now I am observing diverse problems while I am in the prison including your moves and what do and what you do not do. I see you that have given priority to Farsi-speakers in the perks and distributions of welfare within the prison. These individuals are here often for the crime of preying historic and cultural heritage of (Southern) Azerbaijan. These people often plunder on the history of nation. They enjoy kind considerations of the judges with minimum sentences and you also grant furloughs to them and other favours encouraging them to plunder further. In a Wing housing 150 inmates, a Farsi-speaker inmate will, all of sudden, become the focal point and ruling everything. It is a fact that you are yourselves bound with such limitations and have felt how trivial you are but these are carved into your mentality, as alienated individuals. But then you saw that when my right for furlough was refused, you were treated as nothing. You too dropped your responsibilities and consented to observation without any power. This proved that you have no power without your independence. The Public Prosecutor made you to relinquish your powers and he without having these powers assumed them anyway. He only managed to do one thing, to summon my family, particularly my father-in-law and I hasten to add in a completely illegal fashion, to terrify them and threaten them to obtain an undertaking (to gag us). In this process, they were also disrespectful and daring against my family.

He committed an immense mistake with this action. Which law has allowed him to summon the family of an individual condemned to imprisonment and seek an undertaking in return for seeking consent for a furlough from the head of the Ministry of Justice.

The reason for the mistake is that, he came to the prison recently for a visit. He did not come to Wing 7 and did not talk with me and therefore did not open up the issue of the undertaking!? He knew my response and knew it well, as I would have given him the same stern response as that of my family.

Anyway, Dear Mr. Prosecutor, you should be more careful of your behaviours when you are confronting with the families of the (Southern) Azerbaijani activists. You should be more gauged and well measured.

At the end, I demand from the prison authority that as I have expressed in my Open Letter to the Prosecutor, I have declared my hunger strike in advance and you must provide the appropriate facilities for hunger strike, consider an individual cell for me to record my exact conditions during the hunger strike and transfer me to the solitary unit within three days.

I emphasise that I will continue my hunger strike until my right to furlough is recognised and unhampered.

[The followings are in Azerbaijani Turkic]

Long live the honourable national movement of (Southern) Azerbaijan

Erdebil Prison, Abbas Lisani

 

Table 2.2The Source Document of the Open Letter from Abbas Leysanli to the Council Classifying Prisoners of Erdebil

 

 

نامه عباس لسانی به شورای طبقه بندی زندان اردبیل

فرستنده : عباس لیسانی              جرم و اتهام : معاونت در اخلال                              تاریخ آخرین مرخصی: -

نام پدر : اسد                           مدت محکومیت : 30 ماه زندان – 3 سال تبعید            میزان جریمه :

تاریخ ورود به زندان : 15/3/85                      مدت حبس : 6 ماه                           کد نامه :

موضوع : اعلام اعتصاب غذا                                                                             بند : 7

 

گیرنده : شورای طبقه بندی زندان

چنانکه مطلع می باشید نامه ی سرگشاده ای خطاب به مقام دادستانی کل استان اردبیل نوشتم, که در آن نوشته اشاره ای به برخی از مسائل شده بود, حال فرصتی پیش آمد تا سخنانی صریح با شما اعضای شورای طبقه بندی زندان اردبیل داشته باشم . از سالها پیش حرکتی مردمی و ملی در آذربایجان با روشهای مدنی و مسالمت آمیز با اشکال مختلف اما ماهیتی حق طلبانه در عرصه ها و مناسبتهای مختلف سیری آرام و رو به جلو داشت هر چند در اوایل این حرکت عدالت خواه از طرف دشمنان نژادپرست و توتالیتر و برخی دوست نماهای که درهمیشه ی تاریخ بلای جان ملت خویش شده اند, جدی گرفته نمی شد اما بعد از قیام تاریخی و بی سابقه ی ملت تورک آذربایجان در بیش از 25 شهردر اعتراض به اهانت زیبنده بر توهین کننده ( روزنامه ایران و مسببین) و آن هم در محدوده ی زمانی مشخص (نیمه ی اول خرداد سال جاری) لرزه بر اندام شوونیزم فارس و ایادی آنان انداخت که بلافاصله با روشهای غیر انسانی اقدام به سرکوب ملت آذربایجان, آن هم بدست فرزندان مسخ و الینه (خود بیگانگی) شده ی خود و همیاری نیروهای غیر بومی نمودند.روشی راحت و کم هزینه برای دشمن, دردآور و جانگداز بر ملت آذربایجان, اما گروهی نیز هستند که ندانسته ابزار دشمن شده و مانع تحقق حقوق ملت خود می باشند. اما زمان آگاهی و بازگشت به خویشتن خویش که همانا قرار گرفتن در میان ملت ستم دیده و دوری از ابزار شدن بر علیه آن است . اما شما اعضای شورای طبقه بندی زندان اردبیل, شما نیز یکی از خطوط مقدم مواجهه با فرزندان آذربایجان قرار دارید که لازمه خروج بی دردسر از این بحران دقت و هوشیاری است تا ناخواسته در مقابل ملت خویش قرار نگیرید هر چند شاید بعضی از شما آقایان و دیگر اشخاص پرسنل زندان , مقابله با حرکت ملی آذربایجان را جز فرایض دینی خود بدانند و در سرکوب فرزندان ملت خود جهت خوشایند نژاد پرستان فارس از هیچ فعلی دریغ ننمایند . اما لازم است بدانند, که حرکت ملی آذربایجان عصیان دسته و گروه کوچکی نیست که در راستای تحقق اهداف ایدولوژی خاص و یا اندیشه های وارداتی خارج از مرزها قدم بردارند و یا به ادعای دشمنان آزادی این ملت از خارج تحریک و آنتریک شده باشد. حرکت ملی آذربایجان جنبش سیل آسای ملتی است که سالها تحت ستم بوده و دیگر کاردرا در استخوان خود می بیند. پس محرک و علت اصلی این حرکت ظلم و تبیعضات اقتصادی و فرهنگی است و تا ریشه کن شدن آن در آذربایجان ادامه خواهد داشت . زیرا حرکتهای مردمی به شهادت تاریخ, با شهید و اسیر شدن حتی چندین هزار مبارز, خاموش نشده و راه رسیدن به پیروزی نهائی را مصمم تر از پیش پیموده است که حرکت ملی آذربایجان نمونه ای بارز و جاری آن است. پیروزی ملت آذربایجان در مقابل شوونیزم فارس قطعی است . این جبر تاریخ است که از دو 2 حقیقت سرچشمه می گیرد. اول : وعده و ارادهی خداوندی بر تحقق عدالت بر روی زمین. دوم : بیداری و اراده ی خلل ناپذیر ملت آذربایجان در راستای حق تعیین سرنوشت خود. ملتی که حرکت و قیام ظلم ستیز اش حقیقتی است در شرف وقوع و واقعیتی است سرشار از حقیقت.

حال بر فرزندان درون سیستمی آذربایجان است که راه خودر را از مخاصمان این ملت جدا و خود را ابزار شوونیزم فارس قرار ندهندکه در غیر این صورت, خائن به ملت خویش شناخته شده وننگ ابدی را در پیشگاه خدا و ملت خود به یدک خواهند کشید, ما از آنان انتظار نداریم در این وضعیت که اقتصاد آذربایجان فلج شده است استعفا داده و بر سیل بیکاران آذربایجان بپیوندند. اما حدالامکان برخوردهای خصمانه ای که برخی از اعضای پرسنل زندان به هنگام بازداشت های فله ای و شکنجه فرزندان 6 خرداد آذربایجان با اداره ی ضد مردمی اطلاعات همراهی نمودند تکرار نکنید. آقایان اعضای شورای طبقه بندی حال در زندان شاهد و ناظر مسائل گوناگون از جمله حرکات و سکنات شما هستم. شما که در توزیع امتیازات و حقوق زندانیان, ارجعیت را به فارس زبانان داده اید. آنانکه جرمشان چپاول آثار تاریخی و میراث فرهنگی آذربایجان است . آنانکه تاریخ ملت مرا به یغما می برند, با حد اعلا الطاف قاضی به حداقل حبس و یا جریمه محکوم می شوند و شما نیز با مرخصی ها و الطاف گوناگون ارادت خود را به چپاول گران اثبات می نمایید. در یک بند 150 نفری اگر یک فارس زبان باشد مسئول و همه کاره ی بند قرار می دهید. به اخلالگران اقتصادی فارس زبان که چه بال و پرهائی که نداده اید. آری شما خود را ملزم به چنین مواجهه ای می دانید زیرا حس خود کم بینی با روح هر الینه شده ای اجین شده است, اما دیدید که در مورد مرخصی اینجانب شما را به هیچ گرفتند, شما نیز مسئولیت از گردن انداخته نقش نظاره گر بی اختیار را بازی می کنید که این نشانگر عدم استقلال شما در حیطه ی مسئولیتتان است . دادستان کل مسئولیت را از شما خلع و به خود تنفیذ نمود در حالی که خود نیز اختیار کافی نداشت . تنها کاری که توانست بکند احضار خانواده ام بود, بخصوص پدر همسرم به صورت کاملا" غیر قانونی و با تلاش برای گرفتن تعهد یا ارعاب و تهدید که همراه با بی احترامی و جسارت بر محضر خانواده ام بود.

او با این عمل خود مرتکب اشتباه بزرگی شده است . کجای قانون به او چنین حق و اجازه ای داده است تا خانواده ی محکوم در زندان را احضار و تعهد بخواهد تا جواب مثبت از رئیس قوه قضائیه برای مرخصی من بگیرد.

چرا زمانی که برای بازدیدبه زندان آمده بود در بند 7 حاضر نشد و با من سخن نگفت؟! و موضوع تعهد را مطرح نکرد؟! زیرا جوابی که از من دریافت می نمود را خوب می دانست. همان جواب دندان شکن که از خانواده ام گرفت .

 در هر حال آقای دادستان باید مواظب رفتار خود در مواجهه با خانواده مبارزین حرکت ملی آذربایجان باشد و سنجیده تر عمل کند.

 در پایان از مسئولین زندان می خواهم چنانکه در نامه سرگشاده به دادستان ابراز نموده ام برای فراهم آوردن شرایط اعتصاب غذای از پیش اعلام شده سلول انفرادی برای ثبت دقیق اعتصاب غذای اینجانب در نظر گرفته و تا 3 روز بعد از ابلاغ این نامه مرا به قرنطینه انتقال دهید.

 تاکید می نمایم تا زمانی که با مرخصی که جز حقوق من است موافقت نشود به اعتصاب خود ادامه خواهم داد.

 ( یاشاسین آذربایجان میللی حرکتینین قوتسال یولو)

                                                                                         اردبیل زیندانی – عباس لیسانی

 

 Azərbaijani Turkic

print    forward    download

main page      up

 

info@dunazhak.net